Yabancıların Türkiye’de Çalışmalarına İlişkin Temel Düzenleme Olarak Uluslararası İşgücü Kanununun Genel Değerlendirmesi
Yazarlar (1)
Dr. Öğr. Üyesi Ömür KARAAĞAÇ
Yalova Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü | Özgün Makale |
| Makale Alt Türü | Diğer hakemli ulusal dergilerde yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Çankaya Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi |
| Dergi ISSN | 2458-8202 |
| Dergi Tarandığı Indeksler | Ullakbim |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 04-2018 |
| Cilt No | 3 |
| Sayı | 1 |
| Sayfalar | 89 / 121 |
| Özet |
| Yabancılar Türkiye’de ancak belirli bir hukuki rejime tabi olarak çalışabilirler. İlgili kurallar, Türk yabancılar hukukundaçeşitli kanunlarda yer almaktadır. Yabancıların çalışmalarına ilişkin genel ve temel düzenleme olarak 2003 yılında4817 sayılı Yabancıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun kabul edilmiştir. Ancak bu kanun yürürlükten kaldırılarak,2016 yılında 6735 sayılı Uluslararası İşgücü Kanunu yürürlüğe girmiştir. Uluslararası İşgücü Kanunu, önceki düzenlemeyegöre, birtakım değişiklikler yapmıştır. Özellikle kanun “uluslararası işgücü politikası” adı altında bir politikayıbenimsemiş ve bu politika çerçevesinde yabancıların Türkiye’de çalışmaları düzenlenmiştir. Ayrıca kanun, yenikavramlar ve yeni bir çalışma izni sistemi getirmiştir. Uluslararası İşgücü Kanunu’nun düzenlediği konuların, öncekidüzenlemeyle karşılaştırmalı olarak incelenmesi önemli ve gereklidir. Çalışmamızda, kanunda düzenlenen konular,belirli başlıklar altında incelenecek ve bunlara ilişkin genel bir değerlendirme yapılacaktır. |
| Anahtar Kelimeler |
