Şîa’nın Esbâb-ı Nüzûl Anlayışı
Yazarlar (1)
Dr. Öğr. Üyesi Sabuhi SHAHAVATOV Yalova Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
(Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale)
|
||
| Dergi Adı | Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi | ||
| Dergi ISSN | 1302-4973 | ||
| Dergi Tarandığı Indeksler | TR DİZİN | ||
| Makale Dili | Türkçe | Basım Tarihi | 01-2014 |
| Cilt / Sayı / Sayfa | 47 / 47 / 107–118 | DOI | – |
| UAK Araştırma Alanları |
Tefsir
|
||
| Özet |
| Kur'ân metninin anlaşılması noktasında klasik tefsir geleneğinde esbâb-ı nüzûle verilen önem malumdur. Şîa dünyasında ise esbâb-ı nüzulün sadece metnin anlaşılmasında değil, mezhebin temel ilkelerinin Kur'an metni üzerinden temellendirilmesinde de önemli bir yeri bulunmaktadır. Özellikle erken dönemde yoğun bir şekilde ağırlığı bulunan rivayet (ahbârî gelenek) kültürü içerisinde, imamet, velayet, recat ve benzeri Şiî doktrininin temel parametreleri, nüzûl sebepleri adı altında nakledilen rivayet malzemesi ile desteklenmiş, diğer deyişle esbâb- nüzûl konusu bir yorum/tefsir süreci ve enstrümanı olarak değil, daha çok Şîa kelamının Kur'an metnine hamledilmesi için kullanılan bir enstürman olarak kullanılmış, ancak ilerleyen dönemlerde, özellikle Tûsî ve Tabersî gibi müfessirlerle birlikte bu anlayışta kayda değer bir dönüşüm gerçekleşmiş, böylece esbâb-ı nüzûl konusu, Sünnî literatürdekine önemli ölçüde benzerlik arz edecek şekilde, bir yorum süreci olarak ele alınmaya başlanmış, ideolojik düzlemden hermenötik düzleme intikal etmiştir. Bu makalede Şîa'nın esbâb-ı nüzûl anlayışının ana hatları tespit edilecek ve bu dönüşümün tezahür ettiği önemli bazı noktalara işaret edilecektir |
| Anahtar Kelimeler |
