Türk Marka Hukukunda Karıştırma Tehlikesi Türleri Üzerine Bir Değerlendirme
Yazarlar (1)
Doç. Dr. Sefer OĞUZ
Yalova Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü | Özgün Makale |
| Makale Alt Türü | Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Terazi Hukuk Dergisi |
| Dergi ISSN | 1306-9802 |
| Dergi Tarandığı Indeksler | TR DİZİN |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 10-2021 |
| Cilt No | 16 |
| Sayı | 182 |
| Sayfalar | 1972 / 1983 |
| Makale Linki | www.terazihukukdergisi.com.tr |
| Özet |
| Marka birkaç fonksiyona sahiptir. Bunlar; mal veya hizmetin kaynağını göstermesi, ayırt etme, kalite, yatırım ve müşterilerle iletişim fonksiyonlarıdır. Bunların içinde esas fonksiyon kaynak gösterme fonksiyonudur. Marka hukuku, mal veya hizmet üreten marka sahiplerini korumak için bu fonksiyonlara ve aynı zamanda tüketicilere koruma sağlar. Marka hukukunda en zor konulardan biri, karıştırma tehlikesini ispat etmektir. 6769 Sayılı Sınai Mülkiyet Kanununda da (SMK) karıştırma tehlikesinin bir tanımı yapılmamıştır. Karıştırma tehlikesinin tespiti mahkemelere bırakılmıştır. Geleneksel marka hukuku karıştırma tehlikesine karşı tüketicilerin korunmasına odaklanmıştır. Bu temel karıştırma tipi üç alt türe ayrılabilir. Bunlardan ilki, satış anında karıştırma tehlikesidir. İkincisi, satıştan önce ilk başta karıştırma tehlikesidir. Üçüncüsü ise satış sonrası karıştırma tehlikesidir. Bununla birlikte, satış sonrası karıştırma farklılık arz eder. Satış sonrası karıştırma tehlikesi Amerika Birleşik Devletleri (ABD) yargı sisteminde geliştirilmiş ve Avrupa Birliği Adalet Divanı (ABAD) tarafından da kabul edilmiştir. Satış sonrası karıştırma tehlikesi doktrinin amacı taklit markaların üçüncü kişi gözlemciler tarafından karıştırmasını önlemektir. |
| Anahtar Kelimeler |
