Primipar adölesan annelerin bebeğini algılaması yetişkin annelerden farklı mıdır?
Yazarlar (2)
Doç. Dr. Şadiye ÖZCAN
Yalova Üniversitesi, Türkiye
Akdeniz Üniversitesi, Türkiye
| Makale Türü |
Özgün Makale
|
| Makale Alt Türü | Ulusal alan endekslerinde (TR Dizin, ULAKBİM) yayınlanan tam makale |
| Dergi Adı | Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care |
| Dergi ISSN | 1307-2048 |
| Dergi Tarandığı Indeksler | TR DİZİN |
| Makale Dili | Türkçe |
| Basım Tarihi | 06-2021 |
| Cilt No | 15 |
| Sayı | 2 |
| Sayfalar | 278 / 285 |
| DOI Numarası | 10.21763/tjfmpc.753663 |
| Makale Linki | https://doi.org/10.21763/tjfmpc.753663 |
| Özet |
| Amaç: Bu çalışmanın amacı, primipar adölesan annelerle yetişkin annelerin bebeklerini algılama durumlarınıkarşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, tanımlayıcı ve kesitsel olarak planlandı. Araştırmanın verileri Mart 2019-Şubat 2020 tarihleri arasında “Kişisel Bilgi Formu” ve “Yenidoğanı Algılama Ölçeği” kullanılarak toplandı.Bulgular: Araştırmaya katılan adölesan kadınların yaş ortalaması 18.42 ± 0.70, yetişkin kadınların 27.30±5.65 olaraksaptandı. Adölesan kadınların %60’ının çekirdek ailede yaşarken, yetişkin kadınların % 80’inin çekirdek ailede yaşadığıbulundu. Adölesan kadınların ortalama evlenme yaşı 17.22±0.70 iken yetişkin kadınların ortalama evlenme yaşı 24.62 ±5.16olarak belirlendi. Sonuç: Adölesan annelerin bebeğini algılaması, yetişkin annelere göre daha olumsuzdur. Sağlık çalışanları,adölesan annelerin bebekleriyle iletişimini ve bebeklerini algılama durumlarını mutlaka değerlendirmelidirler. Eğer bu durumadölesan dönemde yeterince değerlendirilmez ve müdahale edilmezse, ilerleyen yıllar içerisinde daha büyük sorunlaradönüşerek hem ailenin, hem de toplumun sağlığını etkileyebilmektedir. Sağlık çalışanları adölesan annelere daha fazla desteksağlamalı, daha fazla bilgi vermeli ve yakınlarını adölesan annelere destek sağlama konusunda teşvik etmelidir. |
| Anahtar Kelimeler |
BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları
| Atıf Sayıları | |
| TRDizin | 2 |