Özet

Bakım; yaşlılık, hastalık, engellilik veya diğer koşullar nedeniyle günlük yaşam aktivitelerini yerine getiremeyen kişilere yönelik desteği ifade eden ve toplumsal düzeni korumayı içeren çok yönlü bir kavramdır. Bakımın sağlanmasına yönelik sosyal sorumluluk, kamusal alanlardan ziyade hane içinde karşılanması gereken bir yükümlülük olarak görülmektedir. Hane içindeki güç ilişkilerinin cinsiyete dayalı doğası göz önüne alındığında, bakımın sağlanması nihai olarak kadınların mesuliyetindedir. Geleneksel bir anlayışla kadınlara yüklenen bakım görevleri, pek çok açıdan kadınları yoksullaştırmaktadır. Bu tür bir yoksulluk çeşidi ile mücadele etmek için bazı politikalar uygulanmasına rağmen kadınların ücretsiz bakım işinde hala erkeklerden daha fazla zaman harcadıkları ortadadır. Bakım işindeki bu ‘‘kadınsal doğa’’, etik bakım anlayışını doğurmuştur. Etik bakım, bakım hizmeti verme ve alma konusunda insan ilişkilerinin ve ihtiyaçlarının ana unsurlarında ahlaki bir önem olduğunu ima eder. Sosyal ilişkiler ağı içinde bakım verenler ile bakım alanların refahını uyumlaştırarak aralarındaki ilişkileri sürdürmeye odaklanan etik bakım, bir anlamda insan ilişkilerinin yeni bir okumasını sağlayan bir yaklaşım türüdür. Bu çalışma sosyal bakım ve bakım etiği kavramları ile ilgili çalışmaları içermekte, bakımın doğası hakkında kavramsal ve ahlaki tartışmalara katkıda bulunmakta ve bakım hizmetlerini özel veya kişisel ilişkilerin ve cinsiyetçi yaklaşımların ötesinde ele alarak küresel bir bakım etiğinin inşa edilmesi gerektiğini savunmaktadır.

Anahtar Kelimeler

Kadın yoksulluğu | Bakım | Sosyal bakım | Etik bakım | Üçüncü vardiya

Atıf Sayıları
TRDizin	2

Bakım Etiği Penceresinden Kadın Yoksulluğu

Paylaş